September 2007 - Nieuwe uitgave van Het boek der Geesten

“Het boek der Geesten” van Allan Kardec is nu verkrijgbaar in een gelimiteerde versie in modern Nederlandstalige. Deze uitgave is een bewerking van een eerder gepubliceerde vertaling door J.G. Plate uit 1875. Plate vertaalde het boek, voor het eerst door Kardec gepubliceerd op 18 april 1857, vanuit het Frans naar het Nederlands.
Het “Boek der Geesten” bevat de basiskennis en beginselen van het spiritisme, en kan zowel gebruikt worden om u op het spiritisme te oriënteren of als naslagwerk te gebruiken.
Het boek is een uitgave van de Vereniging Allan Kardec in Hoorn, en u kunt het bestellen door een e-mail te sturen naar info_allankardec@yahoo.com.br

Nieuwe: Brochure Het Spiritisme, beknopt en eenvoudig verklaard

Het boekje “Het Spiritisme, beknopt en eenvoudig verklaard” door Allan Kardec is verkrijgbaar in een moderne Nederlandse vertaling.
Deze publicatie geeft een samenvatting van het ontstaan van het spiritisme, en geeft een overzicht van het onderwijs van de geesten.

Ook de ethische en filosofische aspecten van het spiritisme worden op een toegankelijke en duidelijke wijze uitgelegd.
Het boekje is uitgegeven door de Vereniging Allan Kardec in Hoorn, en u kunt het boekje bestellen door een e-mail te sturen naar info_allankardec@yahoo.com.br

En de geschiedenis herhaalt zich..., door Claudia Werdine, Wenen, Maart 2009.

Het podium deze keer is de Duitse stad Winnenden, om precies te zijn de school Albertville-Realschule. Weer komt een jongere een school binnen en zonder te aarzelen, schiet en doodt hij mensen die, door zijn zieke verstand, werden deze keer gekozen als slachtoffers van dit triest verhaal. De stad staat is aangegrepen door de schok, het land mobiliseert zich op zoek naar antwoorden en schuldigen voor wat er gebeurt is, er is consternatie in heel Europa over dit gebeurtenis, de wereld is bedroefd maar… zou dit de laatste hoofdstuk zijn van deze triest en zorgwekkende realiteit die zich herhaald elke dag? Het toneel verandert ... de school, de plaats, het land... maar zou er verandering komen aan de belangrijkste reden die deze jongeren tot zulke daden doen bewegen?

Nee... de motivatie, de reden waarom zulke trieste en schokkende acties plaats vinden zijn dezelfde, dat is het feit dat deze kinderen verlaten zijn door hun families. Ze zijn de zo genaamde “wees kinderen van ouders die in leven zijn. De huidige verandering in de sociale en economische structuur veroorzaakt grote veranderingen ook in de gezinnen. Deze rust niet meer op fundament zoals vroeger toen de vaders gingen werken en de moeders thuis bleven om voor de kinderen te zorgen en hun op te voeden. Tegenwoordig, door diversen reden, werken beide ouders de hele dag en zien de kinderen alleen ‘s avonds, de verantwoordelijkheid van de opvoeding wordt verschoven naar de scholen, oppas, crèches, internaten, extra cursussen… Men vergeet dat er geen geld is die de waarden en normen van een goede mens kan kopen. Buitenshuis, de kinderen leren van elkaar en zijn voorbeeld voor elkaar; maar thuis is waar ze in feit opgevoed moeten worden. Buitenshuis horen ze wat ze moeten doen, thuis zien ze hoe ze het moeten doen, door het voorbeeld van de ouders, door een persoonlijke en direct begeleiding. Om de afwezigheid van de hele dag te compenseren, beslissen de ouders alles aan de kinderen te geven die ze maar vragen, dure kleren, financiële gemak en… de elektronische spelletjes en internet.

Laatste was ik erg geschokt tijdens een bezoek bij een vriendin. Toen ik binnen kwam zag ik haar jongen van 6 jaar die helemaal geconcentreerd was met een doosje in zijn handen. Ik ging naar hem toe om hem te begroeten maar hij schonk me geen aandacht. Ik ging naast hem zitten om te kijken wat was het die zo interessant was die zijn aandacht zo aantrok. Tot mijn verassing was het een elektronische spel waarbij hij een leger commandeerde die een hele stad binnen viel en vermoorde iedereen die in verzet ging. Ik stond er versteld van. Toen kwam de moeder en zei:
- Dit is de beste uitvinding wat er is want wij hebben geen werk meer aan de kinderen, het is alsof er geen kind meer in huis is… ik kan ongestoord mijn bezoeken ontvangen, mijn films bekijken, chatten op internet en… zelfs hem alleen thuis laten want hij blijft precies zoals ik hem achter gelaten heb en merkt mijn afwezigheid niet eens!
Jammer genoeg kunnen wij zulke gedrag in grote deel van onze maatschappij waarnemen. Om geen last te hebben van de kinderen als ze thuis zijn, de ouders die geen oppas hebben laten hun kinderen over aan de zorg van elektronische spelletjes en internet. Als de kinderen groot worden, is er praktisch geen dialoog meer tussen ouders en kinderen. Als de jonger thuis is, blijft die bij internet of voor de televisie en, met een simpel gesprek ontstaat er wrijving en vragen van de kinderen die de ouders liever willen voorkomen. Soms willen de pubers wel praten maar ze beginnen er niet aan vanwege moeheid of om een ruzie te voorkomen, de ouders ontwijken het contact, ze beseffen dan niet dat door dit patroon de puber zich steeds meer afstand van het gezin neemt omdat hij/zij zich verlaten voelt, opzij gezet…
Helaas raken de mensen het gezinbesef kwijt. De ouders gaan te weinig met de kinderen om en als ze bij elkaar zijn is de relatie verstoord door ruzie en discussies. Conflicten zijn altijd aanwezig geweest bij de beste gezinnen. Maar de laatste tijd worden ze steeds erger, met name tussen ouders en kinderen. Deze conflicten zijn heviger tijdens de adolescentie. Vaak horen wij de ouders hun kinderen “schelden” van puber, ze zoeken naar magische formules, therapeutes… om een oplossing te vinden voor hun conflicten, terwijl de oplossing, in feit, kan alleen komen als ze niet meer aan zichzelf denken maar aandacht schenken aan hun kinderen.

En wij de spiritisten, waar ligt onze verantwoordelijkheid betreffende de gebeurtenis in Duitsland, met de jongen Tim Kretschmer van maar 17 jaar? Sommigen zullen hierover na gaan denken, anderen echter, zullen zeggen: “dat is niet mijn verantwoordelijkheid”. Als een bijzonder rationele leer, het Spiritisme voorziet ons van sterke middelen die de opvoeding verlicht met een filosofie die overschrijdt alle immediatisme en beperkingen, het ontsluiert de ruime horizon, het voldoet aan de meeste nobele belang en bevat een ideaal die in staat is de echte vooruitgang impuls te geven. En door de grenzen van de opvoeding te overschrijden laat het spiritisme ons zien dat de opvoeding een functie heeft in de twee niveaus van ons leven, (red. fysiek en spiritueel niveaus), het Spiritisme vergroot onze inzicht, het laat ons hogere doelen zien van grote morele waarden. Vanuit de spiritistische oogpunt begint de opvoeding niet in de wieg noch eindigt deze in de graf, maar zij gaat aan de geboorte vooraf en volgt zij op de dood van het lichaam. Het is een constant en onophoudelijke actie die doet de wezens veranderen en helpt hen in de evolutie richting de perfectie door de oneindige weg van de tijd.

De begrippen onsterfelijkheid, oneindige evolutie, vrije wil, wet van oorzaak en gevolg en wedergeboorte door reïncarnatie, waarop de filosofie van de opvoeding gebaseerd moet zijn volgens het Spiritisme, dat zijn krachten die in staat zijn op te voeden. Deze begrippen reiken ons een sterke argument toe die de noodzaak van de spirituele vooruitgang benadrukt, omdat ze ook een sterke motivatie bevatten voor het beogen van de vooruitgang. Alle problemen van tegenwoordig kunnen samengevat worden als een kwestie van karaktervorming. Alleen door de opvoeding kunnen deze problemen opgelost worden. Er wordt te veel waarde gehecht aan de diversen leervakken, waarbij men het belangrijkst vergeet: de kinderen te leren goede mens te zijn.

Allan Kardec zei langer dan 150 jaar geleden al: Het is door de opvoeding, meer dan het onderwijs dat de mensheid zal veranderen”. Als moeder, onderwijzeres en, het belangrijkst, langer dan 20 jaar bezig met evangelisatie volgens het spiritisme, kan ik niet laten om iedereen te herinneren aan de enorme verantwoordelijkheid die wij hebben tegenover de kinderen en jongeren in de wereld, zijn deze onze kinderen, kinderen van onze vrienden, kennissen of onbekenden.
Momenteel woon ik in Wenen, Oostenrijk en ik ben al 3 jaar actief bezig met het implementeren en promoten van evangelisatie in de spiritistische groepen die aanwezig zijn in Europa. Helaas komen wij serieuze obstakels tegen met betrekking tot de evangelisatie van kinderen en jongeren, met als excuus de diversen moeilijkheden en argumenten. Met veel verdriet en vooral bezorgd merk ik dat kinderen en jongeren nog steeds beschouwd worden als potentiële problemen, hoe dan ook, of door de luidluchtigheid van de kinderen of door ongedisciplineerde te zijn. Verontwaardigd met deze houding, vraag ik vandaag af: Hoeveel rampen moeten wij nog waarnemen voordat wij een werkelijk maatregel gaan nemen met betrekking tot de opvang van deze jongeren? Zal de volgende gebeurtenis niet de school van onze kinderen als podium hebben? Wat doen wij met de spiritistische kennis die wij opgedaan hebben na zoveel lezingen, cursussen, congressen waarvan wij zo graag deel genomen hebben? Wanneer zullen we wakker worden voor de behoefte om die kennis in de praktijk te brengen?

Een spiritistische groep of centra is een school voor zielen en het is belangrijk dat men daar de evangelisatie van de zielen als de belangrijkste uitdrukking van de spiritistische leer zien. De ziel, zoals beschreven in “Het Boek der Geesten” is de geïncarneerde geest. Het heeft niets te maken met de leeftijd van het lichaam. Van de wieg tot het graf, zijn wij allemaal geïncarneerde geesten. Het is dus logisch dat de spiritistische groepen voorbereid zijn om de mens te helpen in alle etappen van de ontwikkeling van fysische lichaam – van kindertijd tot volwassenheid. Ook in “Het Boek der Geesten” laten Allan Kardec en de superieure geesten hun bezorgdheid merken door het belang van de kindertijd te benadrukken, tijdens de reïncarnatie van de geest en de functie van de opvoeding bij de morele innovatie van de mensheid.

In de hoofdstuk VII, tweede deel van “Het Boek der Geesten”, met betrekking tot de terugkeer van de geest naar de materiële lichaam, worden diversen vragen behandeld over de kindertijd, de aangeboren aanleg, de invloed van de materiële lichaam, de oorsprong van de morele en intellectuele vermogens, de wet van affiniteit en andere thema’s die te maken hebben met de kindertijd, waarbij het belang van de opvoeding van de kinderen genoeg benadrukt wordt.
De evangelisatie van kinderen en jongeren is de beste manier voor de spiritistische groepen om de belangrijkste doel van het Spiritisme te realiseren: alle mensen in goede mensen te transformeren.

Met dit artikel, zou ik graag de diepste gevoelens van elke van jullie willen raken. Spiritistische broeders en zusters van de hele wereld, laat ons met meer liefde over dit onderwerp na denken. Het moment eist urgent en spoedige maatregelen. De evangelisatie van kinderen en jongeren is een van de eerste activiteiten als bases voor de ontwikkeling van de nieuwe wereld. Laat ons een grotere publiciteit van de belangrijke activiteit promoten... laat ons prioriteit geven aan de implementatie van de evangelisatie binnen de spiritistische groepen, laat ons de eerste stap nemen door de evangelisatie te eisen van het bestuur van de spiritistische groepen en onze kinderen als prioriteit nemen, want als de spiritistische leer zo belangrijk is voor ons, waarom heeft die niet dezelfde waarde voor onze kinderen, deze kostbare juwelen die God ons toevertrouwd heeft? De verantwoordelijkheid voor de opbouw van de nieuwe wereld ligt in onze handen!
Laat ons aan het werk gaan want Jezus riep ons toe om onze deel te doen, volgens de compromis die wij met de spirituele wereld gemaakt hebben.
“Laat ons samen gaan werken, want dat is een taak voor ons allen. Alleen de samenwerking zal ons de krachten toekennen die nodig is om onze werk te realiseren, waarbij onze moto broederschap en nederigheid wordt, zal ons succes garanderen.”
Bezerra de Menezes
Auteur: Claudia Werdine
claudiawerdine@hotmail.com Wenen, maart 2009

Historie van het spiritualisme, door Loes Modderman

De geschiedenis van het Spiritualisme en het daaruit voortgekomen Spiritisme is een verhaal met veel kanten. We kunnen er maar enkele kort belichten, om een indruk te geven van een stuk historie dat voor iedereen die er meer van wil weten van belang is. De overtuiging dat het bestaan niet ophoudt met de dood is universeel. Ook de ervaring dat contact met de geestenwereld mogelijk is, is niet 'ergens' in de geschiedenis begonnen. Het is een deel van het spirituele erfgoed van de mensheid, en heeft door te tijd heen in alle culturen eigen vormen gevonden om deze wereld en de wereld van de Geest te verbinden. We kunnen dan ook niet van een begin spreken als het gaat om die oer-menselijke ervaring. Toch is er in de Westelijke wereld een datum die gemakshalve geldt als HET BEGIN van het Spiritualisme als Beweging. Die datum is 31 maart 1848.

In Rochester, New York, woonde sinds kort de familie van John en Margaret Fox in een klein houten huis. De familie had 6 kinderen, waarvan alleen Kathy en Magie, beiden tieners, nog thuis woonden. De vreemde geluiden die men in het huis hoorde, geklop, verschuiven van meubels, werden steeds opvallender, en zoeken leverde niets op. Tegenwoordig zouden we zeggen dat er Poltergeistverschijnselen in dat huis aan de gang waren. Op die bewuste datum in 1848 ontdekten Magie en Kathy dat ze konden communiceren met datgene wat de geluiden maakte. Dat was een ongelofelijke ontdekking, die natuurlijk uitgeprobeerd werd. Door opzeggen van het alfabet en het afspreken van een code voor ja en nee kwam men achter de identiteit van de klopper: Charles Rosna, een marskramer die door een vorige bewoner van het huis was vermoord en in de kelder begraven. Pas in 1904 werden zijn stoffelijke resten ook werkelijk gevonden.

Het verhaal van de familie Fox ging rond als een lopend vuurtje. Van alle kanten kwamen nieuwsgierigen, en ook wetenschappers kwamen de gaven van de meisjes testen, meestal in de hoop hen te kunnen ontmaskeren. Dat lukte niet. Het geklop ging door, waar de meisjes ook waren. Binnen een jaar nam hun veel oudere zus Leah hen mee op tournee. Voor grote zalen traden ze op, en zo werd het communiceren met geesten bekend, en zelfs een rage. Overal ging men het zelf proberen, en de tafels dansten er lustig op los. Velen ontdekten hun mediamieke gaven. Volgens authentieke bronnen waren er in 1853 al 30.000 mediums in de US actief!
Men noemde de nieuwe beweging Spiritualisme.

Nu is het niet zo dat de zusjes en hun communicaties echt nieuw waren. Er waren ook in Amerika, voorgangers geweest, zoals de helderziende Andrew Jackson Davis (1826-1910), die verschillende boeken schreef onder geesteninvloed. Hij had veel aanhangers, en hij heeft veel bijgedragen tot de snelle acceptatie en de verbreiding van het Spiritualisme in Amerika. Ook in Europa waren belangrijke mensen die al vóór 1848 over het hiernamaals schreven, zoals de Zweedse ziener Emmanuel Swedenborg (1688-1772). Zijn invloed werkte door in de filosofie van zijn dagen, en zijn boeken over zijn astrale reizen worden nog steeds herdrukt. In Frankrijk was het vooral Anton Mesmer (1734-1815) en zijn leerlingen die in binnen en buitenland bekendheid verwierven met hun leer van het dierlijk magnetisme. Mesmer genas talloze patiënten, en door zijn experimenten met magnetisme ontdekten hij en anderen het somnambulisme, een slaap-waak toestand die soms tot helderziendheid leidde.

Buitengewone geestestoestanden, het doorgeven van boodschappen en paranormale verschijnselen waren dus allang bekend, en ook de merkwaardige invloed die mediamieke gaven op de stoffelijke omgeving konden hebben.
Ook in Duitsland was Mesmer bekend, en daar was het de arts Justinus Kerner (1786-1862) die naam maakte en onsterfelijkheid verwierf met zijn voor die tijd wetenschappelijke observatie en behandeling  van de jonge vrouw Frederike Hauffe, over wie hij in 1829 een boek publiceerde: De Zieneres van Prevorst. Toen in 1852 het medium Mrs. Hayden de oceaan overstak naar Engeland en kort daarna een bezoek bracht aan het vasteland van Europa, was haar komst dus niet onvoorbereid. Het Spiritualisme sloeg in Engeland in als een bom, en al in 1853 werd in Engeland de eerste Spiritualist Church gesticht. Ook Nederland deed Mrs Hayden aan. Maar hier kreeg het Spiritualisme pas vaste voet met de komst van het wonderbaarlijke medium Daniel Dunglas Home (1833-1886), die onmiddellijk werd uitgenodigd op Paleis Noordeinde in Den Haag, voor enkele séances met Koningin Sophie. Sophie was enthousiast en gaf Home een ring die hij altijd bleef koesteren. Daarmee was het hek van de dam, en vooral in de hogere kringen werd het houden van séances een prettig tijdverdrijf. Na Home bezochten vele beroemde mediums ons land, maar het duurde nog vele jaren voor Nederland zelf over goede mediums beschikte.
In Frankrijk was men al snel na 1848 met experimenteren begonnen, en ook daar sloeg het spiritualisme aan.  Zoals overal werd het vooral gezien als een tijdverdrijf, dat de sensatiezucht bevredigde. 'Les Tables Tournantes' ( draaiende tafels) was een vast onderdeel van de partijtjes van de hogere standen. Je zou het kunnen vergelijken met het 'glaasje draaien' dat nu nog onder tieners populair is. Maar voor sommigen was het Spiritualisme met al zijn wonderlijke en onverklaarbare verschijnselen een serieuzere zaak.

Onderwijsvernieuwer Hippolyte Léon Denizard Rivail, of liever Allan Kardec raakte geïnteresseerd en woonde honderden séances bij. Hij vroeg zich af, in tegenstelling tot de meeste anderen, wat de achtergrond en betekenis was van al die spectaculaire fysieke verschijnselen.
Zijn inzichten legde hij neer in Le Livre des Esprits, dat in 1857 verscheen, en daarna in Le Livre des Mediums en enkele andere geschriften. Hij noemde zijn richting Spiritisme, om haar te onderscheiden van de Spiritualisten. Hoewel er in die dagen al heel veel geschreven was over spiritualisme en over de verschijnselen die zich voordeden, en ook grote namen zich verbonden met de beweging, was Kardecs grote verdienste dat hij het Spiritisme een systematische leer gaf. Het belangrijkste onderscheid tussen Spiritisme en Spiritualisme was Kardec's geloof in reïncarnatie.
In 1858 richtte hij het blad 'Revue Spirite' op, dat de tegenhanger werd van 'Revue Spiritualiste', van de Spiritualist M. Pierart. Kardec won de strijd. Het Spiritisme veroverde Frankrijk en Zuid Europa, en sprong aan het eind van de 19de eeuw over naar Brazilië, onder invloed van enkele franse homeopaten die in Brazilië werkten.

Hoe komt het nu dat het Spiritualisme zo geweldig veel aanhangers kreeg in zo korte tijd?
In de tweede helft van de 19de eeuw vierde het materialisme hoogtij. Darwin met zijn evolutieleer, en alle wetenschappelijke ontdekkingen en technische ontwikkelingen van die decennia, maakten de invloed van de reguliere godsdienst kleiner en de hoop op welvaart en vooruitgang groter. Veel mensen geloofden alleen nog in wat ze konden zien en aanraken. In zulke tijden ontstaat er vaak een tegenbeweging, en dat was toen ook het geval. Organisaties als die van de Theosofen, Christian Science, de Mormonen hadden veel aanhangers. Daarnaast waren er sociale bewegingen: vrouwen streden voor kiesrecht en gelijke behandeling, er was een sexuele revolutie aan de gang en de strijd voor geestelijke vrijheid stond hoog op de agenda.  De roep om sociale verandering werd overal gehoord, ook hier in Nederland. Veel van de voortrekkers waren spiritualist, en in Amerika werden door hen kampen opgezet en leefvormen gesticht die van groot idealisme getuigden. Daar zijn er nog enkele van over, zoals Cassadaga in Californie en het stadje Lily Dale, uitsluitend bewoond door mediums, in de staat New York.

Hoewel het Spiritualisme aan het begin van de 20ste eeuw over z'n hoogtepunt heen was, is de beweging ook in het Westen nooit weggeweest. Iedereen verliest familie en vrienden gedurende zijn leven. De spiritistische overtuiging was, en is nog steeds, een antwoord op de vragen die het overlijden van dierbaren oproept. Maar... Spiritualisme was gevoelig voor fraude. Veel mediums zonder echte gaven bedrogen de boel, en verdienden daar vaak veel geld mee. Erg moeilijk was dat niet, want het publiek hunkerde naar bewijzen van leven na de dood, en de séances werden meestal in het pikkedonker gehouden. Voor sensatiezoekers was spiritualisme meer vermaak dan een werkelijk serieuze poging tot contact met de geestenwereld. Dat bedrog maakte dat veel mensen zich teleurgesteld afkeerden van de nieuwe beweging, en de roep om gedegen onderzoek werd groter. Uit die onvrede kwam in 1882 een nieuw initiatief voort: de SPR. : Society for Psychical Research. Deze engelse organisatie, bestaande uit top-wetenschappers uit die tijd, stelde zich ten doel spiritistische verschijnselen grondig te onderzoeken, en goede van slechte mediums te scheiden.
Parapsychologie als wetenschap was geboren. Hoewel hun methoden vaak te rigoureus waren, hebben die pioniers ongelofelijk veel nuttige arbeid verricht en al snel kwamen ze met lijvige boeken met onderzoeksresultaten die nog steeds herdrukt worden en hun waarde nooit hebben verloren, zoals 'Human Personality' van Frederic Meyers en 'Phantasms of the Living' van Meyers, Edmund Gurney en Frank Podmore. Enkele jaren later ontstond in Amerika de ASPR. Andere landen volgden het voorbeeld, ook in Nederland, waar in 1920 een S.P.R tot stand kwam. Maar hoewel dus de parapsychologie als wetenschap uit het onderzoek van spiritualistische verschijnselen is voortgekomen, heeft de S.P.R. in onze tijd volledig afstand genomen van dat onderzoek, en staat 'leven na de dood' niet langer op de agenda.
Dat kunnen we betreuren, want juist in onze tijd is er een sterke behoefte aan gegronde spiritualiteit en neemt de wildgroei rond spiritisme in de vorm van spokenjagen en sensatiezoeken alleen maar toe.

Spiritualisme en Spiritisme gingen hier lange tijd broederlijk samen. Hoewel er mensen waren die exclusief Kardec aanhingen, of er juist niet van wilden weten, waren alle spiritisten (de term voor zowel Spiritisten als Spiritualisten in Nederland, tot 1995!) met elkaar in gesprek, of ze nu wel of niet in reïncarnatie geloofden. Het groots opgezette Spiritistisch Congres, dat de eerste keer in Parijs plaatsvond in 1889, en het jaar daarna in Barcelona, werd weliswaar voorgezeten door Pierre Leymarie, een Kardec spiritist, maar er was geen kwestie van onderlinge strijd tussen reïncarnisten en niet-reïncarnisten. Het mooie van die tijd was dat bij de serieuze spiritisten de 'zendingsgeest' overheerste, en men in eenheid en broederschap de wereld wilde overtuigen van de waarheid van het spiritisme. Dat idealisme oversteeg de onderlinge ideologische verschillen.

Vanuit die geest werd in 1888 de 'Broederbond Harmonia' gesticht, nu de oudste nog bestaande Spiritualistische vereniging, die voorafgegaan werd door andere verenigingen die al halverwege de 19de eeuw ontstonden maar intussen zijn verdwenen. In Harmonia waren Kardec Spiritisten en Spiritualisten broederlijk verenigd. De activiteiten waren legio: men hield wijdingsbijeenkomsten die niet zoveel verschilden van kerkdiensten en er waren besloten séances. Wekelijks gaf een aantal mensen lezingen door het hele land, later grotendeels vervangen door radiotoespraken, er werden cursussen gegeven, en men beschikte over een grote centrale bibliotheek met spiritistische geschriften, en rijkvoorziene afdelingsbibliotheken. Ook waren er 'draagbare bibliotheken' , zodat ook mensen op afgelegen plaatsen in Nederland niet zonder 'de boodschap' hoefden te zitten. Het geschreven woord was in die tijd heel erg belangrijk. Daarnaast waren er diverse week en maandbladen, soms geredigeerd en volgeschreven door een enkeling. Het spiritisme leefde, al was het alleen maar omdat men de eigen overtuiging moest verdedigen tegen aanvallen van wetenschappers en kerkelijke autoriteiten, voor wie het spiritisme vaak 'het werk van de duivel' was. Toch waren ook veel dominees spiritist, en aan wetenschappers was er zeker geen gebrek, vooral in het buitenland. Die mensen riskeerden vaak hun gezag en hun reputatie voor hun overtuiging. Beroemde wetenschappers die hun naam met het spiritisme verbonden waren bijvoorbeeld de fysicus William Crookes, de astronoom Camille Flammarion en de evolutiegeleerde Edgar Wallace. Hoewel er ooit duizenden spiritisten in Nederland waren, aangesloten bij diverse verenigingen, is dat aantal drastisch teruggelopen. Dat heeft verschillende oorzaken, en onze volksaard zal daarin zeker ook een rol spelen. Er is veel behoefte aan zingeving, maar dat wordt minder in de verenigingssfeer en meer in individuele ontwikkeling gezocht.

In Brazilië kreeg het Spiritisme van Kardec ongekende aanhang. Brazilië, een land met een rijke culturele erfenis waar Katholicisme en etnische tradities hand in hand gaan, bleek als geen ander land ontvankelijk voor de boodschap van Kardec, en telt nu miljoenen aanhangers van het oorspronkelijk franse Spiritisme. Maar wat vooral bijzonder genoemd mag worden, is dat er in Brazilië een koppeling is ontstaan tussen Spiritisme en healing. Enkele duizenden spiritistische centra leggen zich toe op de gezondheidszorg die zowel lichaam als geest omvat. Brazilië kent een traditie van buitengewone healers en mediums waarvan enkelen internationale bekendheid kregen en door westerse wetenschappers onderzocht werden, zoals José Arigo, Chico Xavier, Carmine Mirabelli, Edivaldo Silva, de schildermediums Luiz Antonio Gasparetto en José Medrado, en medium en filantroop Divaldo Pareira Franco.
Een healer die steeds meer bekendheid krijgt is João de Deús, of 'John of God' , en man met een eigen centrum waar medisch geschoold personeel hem bijstaat in de behandeling van een stroom van mensen uit alle delen van de wereld. Maar hij is slechts een van de velen die het als hun opdracht zien mensen te helen, naar lichaam en geest, en dat doen in naam van een Hogere Macht. "Niet ik heel, maar God heelt" zegt João de Deus. Parapsycholoog Guy Lyon Playfair die vele jaren in Brazilië woonde en er verschillende boeken over schreef, noemde het land het 'meest spirituele land ter wereld', en daar had hij vast gelijk in.

De laatste maanden worden er pogingen gedaan om het erfgoed van Harmonia en van het Nederlandse spiritisme, waarvan het meeste  in de oorlog verwoest en door de duitsers gestolen is, te inventariseren en verantwoord te bewaren, zodat ook toekomstige generaties er gebruik van kunnen maken. Dat erfgoed is ook voor Kardec Spiritisten van belang. De rijke geschiedenis van het Nederlandse spiritisme moet ooit geschreven worden. Nu, in onze tijd, kan het élan van het Braziliaanse Kardec Spiritisme misschien weer dat oorspronkelijke enthousiasme doen opleven dat zoveel spiritisten in het verleden kenmerkte. Het gaat nog altijd en steeds weer om diezelfde boodschap die juist nu zo geweldig belangrijk is: ons leven houdt niet op bij onze dood, want we zijn geestelijke wezens. Ons leven heeft betekenis en een doel, en dat schept verantwoordelijkheid voor ons, onze dierbaren, de mensheid en voor deze prachtige planeet waarvan wij voor altijd de kinderen zijn.  

Alan Kardec: Het boek der mediums
Alan Kardec: Het boek der geesten
Guy Lyon Playfair: The Flying Cow (1975)
John G. Fuller: Arigo: Surgeon of the Rusty Knife (1974)
Francisco 'Chico' Xavier: Nosso Lar (2000)
Emma Bragdon: Spiritual Alliances (2002)
Emma Bragdon: Kardec's Spiritism (2004)
Josie Ravenwing: The Book of Miracles - The Healing Work of Joao de Deus (2000)
Bradford Keeney: Hands of Faith: Healers in Brazil (2003)
David Fontana: Is there an Afterlife? - A Comprehensive overview of the Evidence (2005)
Pim van Lommel: Eindeloos bewustzijn (2007)
http://www.victorzammit.com/ ( de meest volledige site over alle aspecten van voortbestaan, met veel links, filmpjes, etc.)
www.survivalafterdeath.org.uk  (fantastische site met heel veel historische en moderne artikelen en te downloaden boeken
http://www.xs4all.nl/~wichm/paraps_nl.html ( nederlandse site met veel informatie)
http://www.woodlandway.org/PSYPIONEER_NEWS.HTM ( een maandelijks e-magazine vol historische artikelen en commentaren over spiritisme)
www.parapsy.nl  (site van het Parapsychologisch instituut)
http://www.ssbaltimore.org (leerzame lezingen en video’s in het Engels)
www.nrsp.nl  (filme over Het Spiritisme van Kardec tot vandaag ) De engelse versie is op Google Video.

September 2008 - Engelen, wat vertelt het spiritisme ons daarover?

Op 15 juli 2008 is een artikel in de krant "Dagblad De Pers" verschenen onder de titel: "Luister beter naar je engel". Het artikel gaat over het boek “Angels in my hair” van Lorna Byrne, een vrouw in Ierland.

Lorna Byrne beweert in haar autobiografische boek dat ze engelen ziet en hoort, ze adviseert ons om beter naar onze engelen te luisteren, die wij allemaal zouden hebben volgens haar.

Lees verder hier.

Wat zegt het Spiritisme over engelen?

Het antwoord kunt u vinden in het werk van Allan Kardec, namelijk:
In het boek Hemel en Hel, hoofdstuk 8, “Engelen volgens het Spiritisme”, en in Het Boek der Geesten, hoofdstuk 9 “Bemiddeling van de Geesten in de Lichamelijke Wereld", van vraag 489 t/m vraag 521.

Bijvoorbeeld, in vraag 491 van Het Boek der Geesten staat: “Wat is de roeping van de beschermende Geest (red. beschermengel)?” Als antwoord: “Die van een vader voor zijn kinderen. Om de persoon, die hij beschermt, op de goede weg te brengen, met zijn raad bij te staan, in zijn droefheid te troosten en zijn moed bij de beproevingen van het leven te ondersteunen.”

De boeken van Allan Kardec kunt u gratis downloaden of lezen op de site van de Vereniging Allan Kardec: www.allankardec.nl

Een nieuwe vertaling van “Het Boek der Geesten” kunt u bestellen via email: info_allankardec@yahoo.com.br

September 2008 - Engelen, wat vertelt het spiritisme ons daarover?

Op 15 juli 2008 is een artikel in de krant "Dagblad De Pers" verschenen onder de titel: "Luister beter naar je engel". Het artikel gaat over het boek “Angels in my hair” van Lorna Byrne, een vrouw in Ierland.

Lorna Byrne beweert in haar autobiografische boek dat ze engelen ziet en hoort, ze adviseert ons om beter naar onze engelen te luisteren, die wij allemaal zouden hebben volgens haar.

Lees verder hier.

Wat zegt het Spiritisme over engelen?

Het antwoord kunt u vinden in het werk van Allan Kardec, namelijk:
In het boek Hemel en Hel, hoofdstuk 8, “Engelen volgens het Spiritisme”, en in Het Boek der Geesten, hoofdstuk 9 “Bemiddeling van de Geesten in de Lichamelijke Wereld", van vraag 489 t/m vraag 521.

Bijvoorbeeld, in vraag 491 van Het Boek der Geesten staat: “Wat is de roeping van de beschermende Geest (red. beschermengel)?” Als antwoord: “Die van een vader voor zijn kinderen. Om de persoon, die hij beschermt, op de goede weg te brengen, met zijn raad bij te staan, in zijn droefheid te troosten en zijn moed bij de beproevingen van het leven te ondersteunen.”

De boeken van Allan Kardec kunt u gratis downloaden of lezen op de site van de Vereniging Allan Kardec: www.allankardec.nl

Een nieuwe vertaling van “Het Boek der Geesten” kunt u bestellen via email: info_allankardec@yahoo.com.br

GEESTVERZORGEND

DOOR LIGIA DE ALMEIDA, VERTAALD DOOR SARINA UILENBERG
Artikel uit de Nederlandse krant “Papagaio” gepubliceerd in nummer 54 van augustus/september 2002.

11 september 2001 is een mijlpaal in ontelbare aspecten. Het islamisme zag zich meegesleurd in een terroristisch complot en in het licht van de zoeklampen terechtkomen. De deuren van de discussie gingen open hoe godsdienst en cultuur met elkaar verstrengeld raken. over hoe sommige geloven meer inhouden dan de formule “doe wat ik zeg, maar doe niet wat ik doe”. Over hoe geloof weerspiegeld wordt in het dagelijkse leven, en invloed uitoefent, van simpele opvattingen tot grootschalige acties die miljarden levens doden of redden. en over hoe iedere keer meer mensen troost zoeken in de onzichtbare wereld.

Spiritistische verschijnselen werden tijdens de gehele menselijke geschiedenis al geregistreerd, maar de Fransman Allan Kardec zorgde ervoor dat het een concept werd. Kardec, die eigenlijk Hippolyte Leon Denizard Rivail heette en een gerespecteerde pedagoog was in zijn tijd, aan het eind van de 19de  eeuw, besloot, nadat hij beroemd was geworden door de zogenaamde "draaiende tafels" - sessies met openbaringen door mediums - het verschijnsel dieper te bestuderen. Zijn theorie was simpel: "ieder intelligent verschijnsel moet een intelligente oorzaak hebben". Hij was sceptisch, methodisch en systematisch. Hij volgde echter geen enkele godsdienst in het bijzonder en dat is precies waarom zijn werk des te meer onpartijdig is. Op 18 april 1857 werd "Het boek der geesten" uitgegeven. Vreemd genoeg is hij niet de auteur, maar degene die de boodschappen van de geesten heeft vastgelegd. Hij nam het pseudoniem aan waar hij bekend mee werd om geen misbruik te maken van zijn naam als gerespecteerd pedagoog. Andere boeken volgden al snel: Het Boek der Mediums in 1861, Het Evangelie volgens het Spiritisme, 1864, Hemel en Hel, 1865 en Genesis, 1868. Kardec was nieuwsgierig in de wetenschappelijke zin, hetgeen duidelijk wordt door de definitie van het spiritisme.

Deze leer - het is geen godsdienst - kent geen liturgieën, priesters of tempels, maar is gebaseerd op het christendom. De steunpilaar van de leer is naastenliefde en broederschap.

HET SPIRITISME IN BRAZILIË
Het spiritisme wordt vaak verward, misschien vanwege een taalkundige kwestie. Door de naam wordt het verward met het concept van spiritualisme en met de rijke Afro-Braziliaanse religies die In Brazilië bestaan. Spiritistische centra en centra van candomblé worden bij­voorbeeld vaak door elkaar gehaald. Woorden als "medium" en "paranormaliteit" worden ook heel vaak gebruikt met betrekking tot het voorspellen van de toekomst en soortgelijke dingen. Dit alles draagt bij aan de mythe dat spiritistische bijeenkomsten filmachtige gebeurtenissen zijn, terwijl men in werkelijkheid simpelweg de boodschappen leest en interpreteert die door mediums zijn ontvangen. Brazilië is bij uitstek een spiritistisch land en heeft het grootst aan­tal volgelingen ter wereld. De oorsprong van deze voorkeur kan een combinatie van factoren zijn, zoals de verdraagzaamheid van het Braziliaanse katholicisme en de enorme stroom van Ideeën geïmporteerd uit Frankrijk van het einde van de 19de  eeuw tot het begin van de 20ste. De mediums zeggen echter dat er een goddelijke reden is voor deze spirituele voorbestem­ming van Brazilianen.

SPIRITISME IN NEDERLAND
Tot verbazing van velen die Nederlanders te praktisch en sceptisch vinden voor spirituele zaken, is het spiritisme in dit land verder en dieper ingeworteld dan verwacht.
Al in 1873 werden spiritistische boeken uitgegeven. Tussen 1875 en 1878 nam een zekere J.G. Plate, waar weinig van bekend is, de taak op zich om de vijf boeken van Kardec te vertalen, een bewijs dat diens ideeën al ver buiten de grenzen van Frankrijk weerklonken. Door een verleden dat door twee grote oorlogen gekenmerkt wordt, kreeg het calvinistische pragma­tisme in Nederland echter de overhand, toen het belangrijker was aardappelen op tafel te krijgen dan de hongerige geest te stillen. De laatste jaren neemt het aantal mensen toe dat geïnteresseerd is in het werk van Kardec. Dit is zonder te overdrijven voor een deel te danken aan het initi­atief van de Brazilianen. Was het 10 jaar geleden nog moeilijk om iets te vinden dat leek op een spiritistische studiegroep, van­daag de dag ziet het plaatje er anders uit. Er bestaan groepen in verschillende steden en ook een project voor nieuwe vertalingen naar het Nederlands. Het is deze context die het Braziliaanse medium Divaldo Pereira Franco voor de tweede keer naar ons land heeft gelokt.

COMPLEXITEIT
Allan Kardec omschreef het spiritisme als een wetenschap en de eerste indruk die men heeft bij het lezen van zijn boeken is dat het niet gemaakt is voor leken. Socrates, Plato, Jean-Jacques Rousseau en Nietsche komen vaak voor in zijn boeken.

Maar wanneer men kijkt naar de verschillen in leeftijd, opleiding en herkomst van de vele mensen die actief of passief deze leer bestuderen, is het onmogelijk om deze filo­sofie als selectief of elitair te bestempelen.

DE VERGETEN GESCHIEDENIS

DOOR MARCEL HULSPAS
Wouter Hanegraaff, Kocku von Stuckrad en Marco Pasi doen onderzoek naar de historische rol die de esoterische wetenschappen spelen in de westerse cultuur.

De officiële aanduiding van het vakgebied is geschiedenis van de hermetische filosofie en verwante stromingen. Dat vraagt om enige uitleg, en dan beginnen meteen de problemen. Want je wordt algauw versleten voor een aanhanger van een occulte godsdienst of van de new age als je vertelt dat je je bezighoudt met astrologie, alchemie, kabbala, spiritisme en holisme. Hoogleraar Wouter Hanegraaff en zijn medewerkers Kocku von Stuckrad en Marco Pasi zijn er onderhand wel aan gewend geraakt.
Ze zijn absoluut geen zwevers maar weten dat het misverstand voortdurend op de loer ligt, ook binnen de universiteit. Hanegraaff: 'De stromingen waarmee wij ons bezighouden, hebben gemeen dat ze altijd onderwerp van polemiek zijn geweest, vooral vanuit de christelijke kerken. Ze werden beschouwd als heidens geïnspireerd. En dat klopt ook: de hermetische filosofie is een Egyptisch-Griekse vorm van religiositeit die oorspronkelijk met het christendom niets te maken had, maar er later toch mee vermengd raakte. Die afwijzing op religieuze, of zo je wilt ideologische gronden is overgenomen door de academische wereld. Het academisch onderzoek heeft lange tijd de fout gemaakt te denken dat stromingen die je inhoudelijk afwijst, ook niet hoeven te worden onderzocht. Maar daarmee verwaarloost de wetenschap een groot en belangwekkend onderdeel van de westerse cultuur. Het gaat ons om de studie van deze onderwerpen, niet om de verdediging ervan.
Je zou kunnen zeggen dat wij onze cultuur sinds de Verlichting definiëren door ons af te grenzen van wat we niet zijn: wij willen rationele wezens zijn, en verwerpen dus alles wat irrationeel lijkt. De westerse esoterie functioneert daarbij als vergaarbak van "het andere". In ons onderzoek en onderwijs proberen wij duidelijk te maken dat dit leidt tot simplificaties. Moderne westerlingen, inclusief academici, hebben vaak weinig oog voor de irrationele kanten van ons zogenaamd rationele wereldbeeld, en zijn vaak al even blind voor de rationele elementen in denksystemen die we irrationeel noemen.'

Von Stuckrad: 'De astrologie is daar een goed voorbeeld van. Het maken van een horoscoop is een rationele bezigheid; dat gaat volgens strenge regels en vraagt veel rekenwerk. De vroeg-moderne astronomen waren vaak overtuigde astrologen. Denk maar aan Johannes Kepler. Astrologie was volgens de maatstaven van zijn tijd, eind zestiende eeuw, een exacte wetenschap. De scheiding tussen astronomie en astrologie, en de verwerping van die laatste vond pas een eeuw later plaats. Wij zouden de astrologie nu geen exacte wetenschap meer noemen, maar je moet de wetenschap van vroegere eeuwen niet met een moderne bril bekijken; je moet kennis nemen van het debat in die tijd. Pas als je dat doet, kun je begrijpen waarom Isaac Newton een commentaar schreef op de Tabula smaragdina, een beroemde alchemistische tekst, en zich jaren lang intensief met alchemie bezighield. Of neem John Dee, een wiskundige die contact zocht met engelen, want die werden geacht meer te weten dan gewone mensen. Eind zeventiende eeuw vond, zoals wetenschapsfilosoof Thomas Kuhn het formuleert, een paradigmaverschuiving plaats. Het bestaan van onzichtbare - occulte, dat wil zeggen: verborgen - krachten werd hoe langer hoe meer ter discussie gesteld. Dat maakte de astrologie, die gebaseerd is op de onzichtbare invloed van de planeten op de mens, uiteindelijk onaanvaardbaar.'

Waarom werd de newtoniaanse zwaartekracht wel geaccepteerd? Die was toch ook onzichtbaar?
Pasi: 'Ja, dat bezwaar werd aanvankelijk ook geuit. Je kunt zeggen dat die paradigmawisseling niet puur rationeel was. Maar een belangrijk verschil tussen de zwaartekracht en de astrologische krachten was, denk ik, dat je kon demonstreren hoe de zwaartekracht en de magnetische kracht invloed hadden op materiële voorwerpen, terwijl de astrologische krachten in zouden werken op mensen. De astrologie was gebaseerd op de overtuiging dat alles wat op aarde gebeurde diepgaand beïnvloed werd door gebeurtenissen van boven, in de kosmos. Die overtuiging was al eerder gesneuveld, en dat maakte de astrologie steeds moeilijker te verdedigen.'

Von Stuckrad: 'Dat de zwaartekracht de paradigmaverschuiving overleefde, had volgens mij ook te maken met Newtons maatschappelijke positie. Hij genoot grote faam als geleerde. Bovendien was hij lid van de Royal Society en Member of Parliament.'

Was de astrologie het enige slachtoffer van die paradigmaverschuiving?
Hanegraaff: 'Er zijn veel meer voorbeelden. Neem de getallensymboliek, waarbij aan getallen een hogere, speculatieve betekenis werd toegekend. Eén staat voor eenheid, twee voor dualiteit et cetera. Dat is een oeroude, uiterst rijke traditie die teruggaat tot Pythagoras en die het westerse denken diepgaand heeft beïnvloed. Denk aan de theologie, de filosofie en de muziek. Tot aan de achttiende eeuw behoorde de symboliek van getallen vanzelfsprekend tot de intellectuele bagage van filosofen en theologen. Omdat we dat theoretische kader niet meer kennen, zijn hun geschriften over de getallensymboliek voor ons niet meer te volgen. Vervolgens doen we alsof die ook nooit bestaan hebben. Het resultaat is een versimpeld beeld van onze cultuur, waaruit hele hoofdstukken zijn weggelaten.'
Von Stuckrad: 'De acceptatie van een nieuwe wetenschappelijke theorie heeft te maken met het toekennen van waarheid binnen een sociale context; we geloven dat een theorie moet kloppen omdat geaccepteerde wetenschappers dat zeggen. Dat leidt vaak tot interessante spanningen, zoals bij de parapsychologie. Er is nauwelijks een discipline waarvan de theorieën rigoureuzer en vaker getest zijn, maar dat lijkt niet wezenlijk uit te maken.'

Zou het een autoriteit vandaag de dag nog lukken om astrologie of parapsychologie geaccepteerd te krijgen?
Pasi: 'Je ziet dat veel politici astrologen raadplegen. Ze lopen er niet mee te koop, maar ze doen het wel.'
Hanegraaff: 'Iemand als Madonna maakt de mensen nieuwsgierig naar de kabbala, maar ik geloof nooit dat die daardoor weer een geaccepteerde stroming zal worden. Maar eerlijk gezegd kan Madonna's agenda me weinig schelen. Wat wij willen bereiken, is dat de historische rol en invloed van esoterische stromingen binnen de westerse cultuur worden erkend en dat de gaten worden gevuld die in de huidige beschrijvingen van de cultuurgeschiedenis zitten. Dat we meer oog krijgen voor hoe complex de bronnen van onze samenleving zijn, en hoe sterk wij ons in ons denken laten leiden door simpele zwart-wit tegenstellingen zoals die tussen rationeel en irrationeel.'

Speelt dat verwerpen van het andere nu nog?
Von Stuckrad: 'Ja. Neem de slogan dat de Europese cultuur een christelijke cultuur is. Daarmee worden alle andere tradities - joodse, islamitische, paganistische - volkomen genegeerd, terwijl ze in werkelijkheid ook deel uit maken van onze identiteit.'

Als je zoiets hoort, gaan dan je nekharen overeind staan?
Von Stuckrad: 'Ja. En al helemaal als zoiets opduikt in academische discussies.' ?

Wouter J. Hanegraaff (1961) is als hoogleraar verbonden aan de leerstoelgroep geschiedenis van de hermetische filosofie en verwante stromingen (afdeling kunst, religie en culturele studies, - Faculteit der Geesteswetenschappen). Kocku von Stuckrad (1966) is bij dezelfde leerstoelgroep werkzaam als universitair docent westerse esoterie in de vroeg-moderne periode en Marco Pasi (1968) als universitair docent westerse esoterie sinds de Verlichting.

Uit: http://www.foliacivitatis.nl/pfd/folia25_58.pdf